Het etiket is het enige instrument dat een consument voorhanden
heeft om objectieve en controleerbare informatie te krijgen over
een product. De informatie op het etiket dient daarom eenduidig
zijn want anders kunnen consumenten niet vergelijken. Tegelijkertijd
moet de informatie op het etiket ook correct zijn en eenvoudig
te begrijpen.
Ieder levensmiddel moet volgens de warenwet worden aangeduid met
een correcte benaming. Belangrijk hierbij is de traceerbaarheid
van ingrediënten en de manier waarop dit op het etiket wordt
vastgelegd.
Is een etiket verplicht?
Het is niet in alle gevallen noodzakelijk om een product te etiketteren.
Dat is afhankelijk van wat u verkoopt (onverpakt, verpakt, voorverpakt
en niet voorverpakt) en aan wie u het verkoopt (consument, productiebedrijf
of groothandel). In het onderstaander schema worden de basisregels
weergegeven:
Aanduiding |
Omschrijving |
Etiket en vermelding |
Voorverpakt |
levensmiddel dat inclusief verpakking
aan de consument wordt verkocht |
etiket is verplicht met alle
relevante vermeldingen |
Verpakt |
producten die als zodanig niet
aan consument worden geleverd (denk aan kartonnen omverpakking
of plastic zak waarin producten worden afgeleverd) |
naam product + partijcode
|
Onverpakt of niet verpakt |
denk aan kisten met losse appels,
groente, aardappelen etc |
geen etiket, wel aanduiding
met benaming product op bord of op kist etc. |
Niet voorverpakt |
levensmiddel wordt met oog op
directe verkoop verpakt (brood, gesneden vleeswaren in zelfbedieningsafdeling
die daar ter plekke zijn verpakt), of producten die in het
kader van ambulante handel of verkoop door particulieren
worden verpakt |
naam + netto hoeveelheid. Verpakkingsdag
+ 1 is hierbij voorwaarde voor presentatie.
|
Algemene regels voor etikettering
De algemene regels voor de etikettering van levensmiddelen houden
onder andere in dat de aanduiding van de producten, de netto-hoeveelheid
en de wijze van bewaren duidelijk op de verpakking staan (Warenwetbesluit
Etikettering van levensmiddelen).
De minimale eisen aan een etiket:
• Naam product
• Lijst van ingrediënten (in aflopende hoeveelheid)
• Hoeveelheid
• THT / UCD
Sinds eind 2005 is het verplicht om op het etiket te vermelden
of het product grondstoffen bevat die een allergische reactie kunnen
veroorzaken (allergenendeclaratie). Denk hierbij aan gluten, schaaldieren,
eieren, vis, aardnoten, soja, melk, schaalvruchten, selderij, mosterd,
sesamzaad, zwaveldioxide/ sulfiet.
De naleving van de etiketteringvoorschriften wordt gecontroleerd
door de Voedsel en Waren Autoriteit (VWA). Zij controleren de juistheid
van de informatie op het etiket, en eventuele misleidende aspecten
ervan, maar ook de naleving van de etiketvoorschriften volgens
de Warenwet.
Een uitgebreide lijst met etiketteringvoorschriften vindt u hier
|
